Zdjęcie zawodu
W. żeńska

Optometrysta

Diagnozuję wady wzroku i dobieram odpowiednie okulary bądź soczewki.

Optometrysta

Diagnozuję wady wzroku i dobieram odpowiednie okulary bądź soczewki.


WERSJA żeńska

Dlaczego lubię ten zawód?

Lubię moją pracę, bo dzięki mnie ludzie mogą lepiej widzieć, co wpływa na jakość ich życia. To sprawia mi wielką satysfakcję. Poza tym na co dzień mam kontakt z nowoczesnym sprzętem i uczę się nowych rzeczy, by jeszcze lepiej pomagać osobom, które mają kłopoty ze wzrokiem.

Czym się zajmuję?

Rozwiązuję problemy związane ze wzrokiem, które nie wymagają wizyty u lekarza okulisty. Nie jestem uprawniony do leczenia chorób oczu i wykonywania zabiegów chirurgicznych narządu wzroku, nie mogę też podawać pacjentom kropli powodujących porażenie mięśnia rzęskowego, czyli wykonywać cykloplegii. Mogę natomiast samodzielnie diagnozować i korygować wady wzroku z wykorzystaniem szkieł optycznych i soczewek kontaktowych. 


Trafiają do mnie zarówno osoby, które dopiero zauważyły, że ich wzrok się pogorszył, np. muszą mrużyć oczy, żeby widzieć wyraźnie albo mają trudności z uzyskaniem ostrego obrazu przy przenoszeniu wzroku z przedmiotów dalekich na bliskie i odwrotnie, cierpią na bóle oczu, bóle głowy, uczucie piasku pod powiekami, łzawienie oczu albo ich nadmierną suchość. Przychodzą też do mnie użytkownicy okularów lub szkieł kontaktowych, którzy potrzebują obstalować sobie nową parę, bo ich wada się zmieniła albo po prostu porysowały im się dotychczas noszone szkła. 
Do moich zadań należy ocena wzroku pacjentów. Najpierw przeprowadzam z nimi wywiady, pytając ich m.in. o termin ostatniej wizyty, aktualnie stosowaną korekcję, rozpoznane choroby, powody wizyty oraz o środowisko i aktywności pracy wzrokowej. Badam ostrość wzroku, pole widzenia, sprawdzam, czy ruchomość gałek ocznych jest prawidłowa i skoordynowana. Mogę proponować klientom ćwiczenia poprawiające koordynację gałek ocznych albo pomagające skupiać wzrok. 
Udzielam porad dotyczących ergonomii widzenia, pielęgnacji okularów i soczewek, bezpieczeństwa i ochrony oczu, podpowiadam też, jak należy dbać o wzrok u seniorów. W razie potrzeby zalecam wizytę u okulisty. Dobieram pacjentowi okulary korekcyjne, soczewki kontaktowe albo inne pomoce wzrokowe, np. monokulary, pulpity do czytania, lupy, okulary lornetkowe, filtry barwne różnego rodzaju. 


Co powinienem umieć? 

Wykorzystuję specjalistyczne przyrządy przeznaczone do badania, wykrywania i diagnozowania wad układu wzrokowego oraz urządzenia i środki pomocnicze, niezbędne do prawidłowego wykonania pomiarów i oceny ich wyników. Są to między innymi refraktometr, oftalmometr, czyli keratometr, mierzący krzywiznę rogówki oka, aby określić obecność, stopień i osie astygmatyzmu, tonometr sprawdzający ciśnienie w oku, foropter, służący do wstępnego doboru szkieł do wady wzroku, tablice tekstowe do badania zaburzeń widzenia, czy binoptometr, sprawdzający kontrast, widzenie zmierzchowe, wrażliwość na olśnienie, peryferyjne pole widzenia, ostrość wzroku, poczucie widzenia barw, szerokość akomodacji, służy on przede wszystkim do badania wzroku kierowców i pilotów. Muszę więc potrafić sprawnie się nimi posługiwać. 


Muszę znać się na anatomii, fizjologii i biofizyce narządu wzroku oraz potrafić rozpoznawać takie wady wzroku, jak nadwzroczność, krótkowzroczność, niezborność, czyli astygmatyzm, heteroforie i heterotropie, czyli trudności z utrzymaniem widzenia obuocznego, ambliopia, czyli utrata widzenia dwuocznego w wyniku zeza lub znacznej różnicy mocy optycznej oczu, anizeikonia, czyli nierówność wielkości obrazów dostarczanych z każdego oka. 
Muszę potrafić dobierać soczewki okularowe i kontaktowe odpowiednie do wady wzroku konkretnego pacjenta. Muszę potrafić przeprowadzać zlecone przez lekarza zabiegi rehabilitacyjne i trening układu wzrokowego, pomagający przywrócić sprawność widzenia dwuocznego u osób, które mają z tym problemy. Muszę potrafić projektować i dobierać oprawy okularowe oraz inne pomoce wzrokowe, dopasowując je do kształtu twarzy, rozstawu źrenic czy szerokości nosa pacjenta. 
Muszę znać się na optyce geometrycznej i falowej, optyce okularowej, mikroskopii, zastosowaniu laserów w optometrii i potrafić wyjaśniać pacjentom zjawiska związane z rozchodzeniem się oraz detekcją światła. Muszę potrafić budować proste układy optyczne, obsługiwać urządzenia optyczne i optometryczne. 


Jakie kompetencje miękkie są ważne w mojej pracy? 

  • empatia,
  • dokładność,
  • cierpliwość,
  • opanowanie,
  • spostrzegawczość,
  • umiejętność analitycznego myślenia,
  • staranność,
  • komunikatywność,
  • wysoka kultura osobista,
  • umiejętność pełnego skoncentrowania się na pracy,
  • umiejętność łatwego nawiązywania kontaktów z innymi.

Predyspozycje zdrowotne 

  • dobry wzrok,
  • bezbłędne rozróżnianie kolorów i ich odcieni,
  • sprawne dłonie i palce,
  • dobry słuch,
  • brak problemów z wymową,
  • sprawność układu szkieletowo-kostnego, umożliwiająca długotrwałą pracę w niewygodnej pozycji,
  • koordynacja wzrokowo-ruchowa.

Przeciwwskazania zdrowotne do wykonywania tego zawodu 

  • wady wzroku i słuchu niedające się skorygować okularami i aparatami słuchowymi,
  • klaustrofobia, ponieważ podczas pracy przez długi czas przebywam w zamkniętych pomieszczeniach,
  • nosicielstwo chorób zakaźnych, grożących ryzykiem zakażenia pacjentów,
  • daltonizm.

Gdzie mogę pracować? 

Mogę znaleźć zatrudnienie w sklepach optycznych, firmach zajmujących się dystrybucją sprzętu optycznego, przedsiębiorstwach projektujących i produkujących okulary, soczewki i sprzęt optyczny, instytutach naukowo-badawczych, diagnostycznych i konsultingowych, poradniach i oddziałach okulistycznych, gabinetach optycznych i optometrycznych oraz innych placówkach służby zdrowia wykorzystujących technologie optyczne. Mogę też otworzyć własną działalność gospodarczą.


Zobacz, kto zatrudnia przedstawicieli tego zawodu


Tekst udostępniony na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 (CC BY 4.0). Jeśli chcesz go rozpowszechnić lub użyć w swoich materiałach, zajrzyj tutaj.